Ten;bedenin kendi içinden kedini yalıttığı yeni bir beden algısıdır. Estetik bir duyumla kutsanmış bu beden imgesi bir bütünlük meselesidir fakat cinsel organların yada ağız boşlugunun bedenin içine yaptığı çağrışımla bedenin o kutsal kılıfı yırtılır.Çılaklık bir kat daha soyulur böylece.Eklem yerlerinden bir bütünün, asla tüme vararamayan parçalarına bölünür beden,kendine yabancılaşır.
Bir iç organ,bedenden kopmuş bir et parçası,beden imgesinden bağlarını koparmıştır,yalnızca kendini imleyen 'et' nesne olma özelliğinide yitirir ve birkez daha kopar kendi bütününden.
Kopmuş bir beden parçası için hal böyleyken, cinsel organlar için durum bedenle bütünkende böyledir.Tenin heykelsi yekpareliğini tehdit eden bir çatlaktır 'O'.Henüz bedenle birleşikken bütünden kopmuştur.Mermer bir kaidenin üzerine bırakılmış bir et parçasıdır ve belki de tenin tanrısal sonsuzluğuna karşı insanın çürüyen doğasının hatırlatıcısı gibidirler...